Psycholog

        • Depresja u dzieci i młodzieży – jak rozpoznać i jak pomóc
        • Monika Forgiel
          psycholog szkolny

      • Drodzy Rodzice,

        Depresja to poważna choroba, która coraz częściej dotyka dzieci i młodzież. Według danych WHO co piąty nastolatek może doświadczać obniżonego nastroju, a u części z nich rozwija się pełnoobjawowa depresja. W świecie, w którym tempo życia przyspiesza, a presja – także szkolna – jest coraz większa, nasze dzieci potrzebują od nas szczególnej uwagi i zrozumienia.

        Jako psycholog szkolny chciałbym przybliżyć Wam, czym jest depresja, jakie daje sygnały ostrzegawcze oraz jak możemy wspólnie – rodzice, nauczyciele i specjaliści – wspierać dzieci w trudnych chwilach.

        Czym jest depresja?

        Depresja to nie jest „gorszy dzień” czy „chwilowy smutek”. To choroba, która wpływa na emocje, myślenie, zachowanie i codzienne funkcjonowanie dziecka. Nie jest wynikiem złego wychowania ani „braku silnej woli”. To zaburzenie, które wymaga wsparcia – zarówno emocjonalnego, jak i profesjonalnego.

        Warto pamiętać, że depresja może przybierać różne oblicza. U jednych dzieci objawia się smutkiem i wycofaniem, u innych – rozdrażnieniem, złością czy nawet agresją.

        Sygnały, które powinny zaniepokoić rodzica

        Jeśli przez co najmniej dwa tygodnie obserwujesz u swojego dziecka kilka z poniższych zachowań, nie bagatelizuj ich:

        • Zmiana nastroju: smutek, apatia, drażliwość, wybuchy złości.
        • Utrata zainteresowań: brak chęci do zabawy, kontaktów z kolegami, rezygnacja
          z ulubionych zajęć.
        • Problemy ze snem: trudności z zasypianiem, częste wybudzanie się, zbyt długi sen.
        • Zmiany w apetycie: brak łaknienia lub, przeciwnie, wzmożony apetyt.
        • Trudności w nauce: spadek koncentracji, gorsze wyniki, brak motywacji.
        • Objawy somatyczne: bóle brzucha, bóle głowy, zmęczenie bez wyraźnej przyczyny.
        • Myśli rezygnacyjne: wypowiedzi typu „nie dam rady”, „jestem do niczego”, „nikt mnie nie lubi”.

        Im wcześniej zareagujemy, tym większa szansa, że dziecko otrzyma skuteczną pomoc i szybciej poradzi sobie z trudnościami.

        Jak wspierać dziecko w domu – praktyczne wskazówki

        1. Słuchaj, nie oceniaj

        Najważniejsze, co możemy dać dziecku, to przestrzeń do rozmowy. Staraj się nie oceniać ani nie bagatelizować jego uczuć. Zamiast „Nie przesadzaj”, powiedz:

        „Widzę, że jest Ci trudno. Chcesz mi o tym opowiedzieć?”

        2. Zapewnij poczucie bezpieczeństwa

        Dziecko musi wiedzieć, że w domu może być sobą, bez presji bycia idealnym. Wspólne posiłki, rozmowy przy herbacie czy wieczorne czytanie mogą stać się stałym punktem dnia, który wzmacnia więź i poczucie stabilizacji.

        3. Zachowaj codzienną rutynę

        Regularny rytm dnia – sen, posiłki, czas na naukę i odpoczynek – porządkuje życie i daje dziecku poczucie przewidywalności, co jest szczególnie ważne, gdy zmaga się z trudnymi emocjami.

        4. Pokaż, że proszenie o pomoc to odwaga

        Rozmawiaj z dzieckiem o tym, że każdy ma prawo potrzebować wsparcia – zarówno od rodziców, przyjaciół, jak i specjalistów. Podkreślaj, że rozmowa z psychologiem to normalny i mądry krok, a nie powód do wstydu.

        5. Dbaj o małe, codzienne radości

        Wspólny spacer, gra planszowa czy obejrzenie filmu to proste, ale skuteczne sposoby na poprawę nastroju. Dziecko, które czuje bliskość rodziny, łatwiej radzi sobie z emocjonalnymi trudnościami.

        Kiedy szukać pomocy specjalisty?

        Jeśli objawy utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie, nasilają się lub dziecko zaczyna mówić o tym, że „nie chce żyć”, koniecznie skontaktuj się ze specjalistą:

        • psychologiem szkolnym,
        • poradnią psychologiczno-pedagogiczną,
        • lekarzem psychiatrą dziecięcym.

        Szybka reakcja może uratować zdrowie, a nawet życie dziecka.

        Jak szkoła może pomóc?

        W naszej szkole staramy się tworzyć atmosferę wsparcia i otwartości. Dzieci mogą przyjść do mnie z każdym problemem – także wtedy, gdy trudno im o nim mówić rodzicom. Zachęcam, abyście Państwo nie bali się korzystać z pomocy psychologa szkolnego także dla siebie – wspólnie możemy wypracować najlepsze rozwiązania.

        Depresja nie jest oznaką słabości – to choroba, która wymaga zrozumienia, cierpliwości i profesjonalnego wsparcia. Wasza obecność, rozmowa i empatia mogą być dla dziecka największym oparciem w drodze do zdrowia.

        Jeżeli cokolwiek Was niepokoi – nie czekajcie. Zapraszam do kontaktu – razem możemy zrobić wiele, by pomóc Waszym dzieciom poczuć się bezpiecznie i odzyskać radość z codzienności.

  • Nasze media społecznościowe

    • Logowanie